ಗರುಡ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಸಾವು, ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹಾಗೂ ಅಮರತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಇತರ ವಿಚಾರಗಳು

ಗರುಡ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಸಾವು, ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹಾಗೂ ಅಮರತ್ವದ ಕುರಿತ ಹಿಂದೂ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಗಹನವಾದ ಒಳನೋಟ.

ಹಿಂದೂಗಳು ತಮ್ಮ ಸತ್ತ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಏಕೆ ಆಹಾರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ? ಮತ್ತು ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಸುಡಲು ಏಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ? ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯದ ದಿನದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಇಲ್ಲವೇ? ಸಾವಿನ ಪರಿಣಾಮವು ಸ್ತ್ರೀತ್ವ ಮತ್ತು ಜಾತಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ? ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ವೈದಿಕ ವಿಧಾನವು ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಧಾನಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆಯೇ? ಸಾವು ಮತ್ತು ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಕಲ್ಪನೆಯು ಆಚರಣೆ ಮತ್ತು ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹಿಂದೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದೆ. ಸಾವು ದುರಂತ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇದು ಒಂದು ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯ, ಆದರೆ ಇದು ಇನ್ನೊಂದರ ಆರಂಭವೂ ಹೌದು. ಅಂತೆಯೇ, ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಮರಣೋತ್ತರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಾವನ್ನು ಅಶುಭಕರವೆಂದು, ಅಶುದ್ಧತೆಯ ಮೂಲವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ಜೀವಂತರಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಲು ಮತ್ತು ಮೃತರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು ಹಲವಾರು ಆಚರಣೆಗಳಿವೆ.
ಗರುಡ ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಸಾವು, ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಅಮರತ್ವದ ಕುರಿತ ಇತರ ಹಿಂದೂ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವದತ್ ಪಟ್ಟನಾಯಕ್ ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳಾದ್ಯಂತ ಸಾವಿನ ಸುತ್ತಲಿನ ಹಲವು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭೂತ, ಪಿಶಾಚ, ಪ್ರೇತ, ಪಿತೃ ಮತ್ತು ವೇತಾಳಗಳು ಈ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಯಮ, ಹನುಮಾನ್, ಕಾಳ-ಭೈರವ, ರಾಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಲ್ಪ ಜೀವಿಗಳೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಸಾವು ಎಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಅನನ್ಯ ವಿಚಾರಣೆಯಾಗಿದೆ - ಆದರೆ ನಾವು ಮಾಡುವ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜೀವಂತರಿಗೆ ಒಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯೂ ಹೌದು.